سینماتوگراف چگونه متولد شد؟

سینماتوگراف چگونه متولد شد؟ پاسخ این پرسش در کتب تاریخ سینما موجود است اما سینماتوگراف «دانشگاه هنر» چگونه متولد شد؟
در دومین هفته حضورم در دانشگاه و در شرایطی که هنوز تکلیف خوابگاهم مشخص نبود(شبها در نمازخانه می خوابیدم) به معاونت فرهنگی رفتم و درخواست مجوز انتشار یک نشریه علمی سینما را به مدیریت وقت ارائه کردم. با سماجت موفق شدم آنها را قانع کنم که برای یک دانشجوی ترم اول امتیاز انتشار یک نشریه دانشجویی را صادر کنند. البته دو ماه طول کشید تا مجوز صادر شود ولی من در تمام آن مدت منتظر مجوز آنها نماندم و تقریبن مطالب را آماده کردم، صفحه بندی کردم و فقط منتظر بودم مجوز مجله را صادر کنند. همین که گفتند شما مجوز دارید من هم فایل آماده به چاپ مجله را به آنها ارائه کردم و از این لحظه نبرد تن به تن من و دانشگاه کلید خورد. دقیقن در 26 اسفند سال 1388 و دم در خوابگاه هادیان بسته های شماره اول مجله را از پیکان وانت تحویل گرفتم و عازم ترمینال جنوب شدم که به ولایت برگردم ولی به دلیل شرایط روزهای آخر سال، برای مقصدم نه اتوبوس پیدا میشد نه بلیط نه اسب و نه استر.
فکر میکنم مسئله اصلی سینماتوگراف همین پاراگرافی بود که در باب سماجت و اشتیاقم برای مجله نوشتم و باقی دیگر جمع کردن مطالب از دانشجوها بود و مدیریت محتوا برای هر شماره و بهبود کیفیت گرافیکی بصورت قدم به قدم در هر شماره فصلنامه. در واقع تمام آنهایی که از نزدیک تولد و رشد مجله را نظاره می کردند حس تعصب و وفاداری خاصی به مجله داشتند. سینماتوگراف برای گردانندگان، نویسندگان، مترجمان و خوانندگانش مثل یک فرزند بود که پیش چشم آنها به دنیا آمد، رشد کرد و به بلوغ رسید. همه با محبت و همراهی به رشد مجله کمک کردند. من فقط مدیریت این محبت ها را به عهده داشتم. طی چهار سال و بی وقفه، مجله راهش را ادامه داد. سینماتوگراف فرزند همه دانشجوها و گردانندگانش بود. فرزندی که همه را در یک خاطره ی جمعی و منحصر به فرد سهیم کرد.

مسعود کمایی
صاحب امتیاز و مدیرمسئول سابق نشریه دانشجویی سینماتوگراف